Kreski…

Chłopiec 13 lat.

Rysunek przedstawia obraz malowany przez twórcę, zaznaczonego u dołu kartki półokrągłą brązową plamą. Trzyma w ręku pędzel. Obraz wsparty jest na sztalugach, narysowanych delikatnie ołówkiem po bokach obrazu i na wprost malującego. Sam obraz, to kartka mniejszego formatu - A4, całkowicie zamalowana i naklejona na większy format.

Całość pracy wypełniona przestrzenią. Przestrzeń tą tworzy na pierwszym planie dystans między zarysem tyłu głowy, ręką z pędzlem, a obrazem – naklejoną kartką. Na drugim planie przestrzeń tworzy mocno zaznaczone, centralnie położone koło. Można odnieść wrażenie, że jest to przejście w głąb tajemnego świata.

Prawdopodobnie chłopiec należy do osób bardziej introwertycznych, zamykających się przed światem ze swoimi przeżyciami i przemyśleniami. Jest w specyficznym okresie życia, zaczyna dorastać i poszukiwać różnych wzorców i wartości, by zintensyfikować proces budowania własnej tożsamości. Poszukiwania i mocne przeżycia emocjonalne znajdują ujście w wielobarwności kresek o zróżnicowanej sile nacisku na kartkę i zróżnicowanej linii – od prostych i zdecydowanych, budujących geometryczne figury, aż po lekkie poplątane, bez konkretnych form.

Figury geometryczne są umiejscowione zdecydowanie po lewej stronie, natomiast powoli w prawym kierunku, coraz bardziej rozpadają się, omijając tajemnicze jądro, by już po prawej stronie w pełni cieszyć się swobodą lekkiego chaosu.

Można pokusić się o odniesienie tych przekształceń do procesu rozwojowego. We wcześniejszym okresie życia, dziecko podlegało określonym zasadom i jasnym obowiązkom, a następnie wkracza w kolejny okres - nieznany, tajemniczy, pełen zaskakujących zjawisk, wymagający i stresujący, by w końcu wydostać się z tego kokonu przeobrażeń w nowe, wolne, ale jeszcze chaotyczne obszary rzeczywistosci.

Centralny obiekt zamknięty mocnymi granicami czarnej kredki można interpretować jako coś, co najbardziej identyfikuje autora – samotność w poczuciu poszukiwań swojej tożsamości, silne napięcia emocjonalne. Jest to chrakterystyczne dla wszelkich procesów przemian.

Można pokusić się o pytanie : co realnie, oprócz przeżyć emocjonalnych, łączy malarza z jego obrazem ? Sztalugi, które mają udźwignąć obraz, są zaznaczone tak słabo, że trudno na nich polegać. Sama postać malarza też tak lekko zaznaczona, że pędzel zdaje się wisieć w powietrzu. Wszystko to skłania do podkreślenia braku stabilności i stałości powstających procesów twórczych, co charakteryzuje okres poszukiwań.

Bogata kolorystyka, operowanie przestrzenią i pełne zabudowanie płaszczyzn na obrazie malarza, prowokuje do postawienia hipotez o wysokiej inteligencji chłopca, wyjątkowej wrażliwości, uzdolnieniach w kierunku nauk ścisłych, muzycznych i związanych z ruchem w przestrzeni, czyli np. sport, taniec itp.