KRESKI - BARWY MEGO ŚWIATA

Analiza rysunków i obrazów, jakie tworzą dzieci i osoby dorosłe, ma podstawowe znaczenie w procesie diagnozy psychologicznej. We wstępnej fazie tego procesu ważne jest sformułowanie dostatecznej ilości hipotez, które powinny być weryfikowane w dalszym postępowaniu diagnostycznym. Pamiętajmy, że są to tylko hipotezy, a zadaniem specjalisty jest dążenie do określania stopnia prawdopodobieństwa każdej z nich. Jest to możliwe wyłącznie poprzez zastosowanie zróżnicowanych metod w dalszym postępowaniu diagnostycznym.

Prezentowane prace są tylko przykładem wstępnej hipotetycznej analizy, by zwrócić Państwa uwagę, że wszystko co wytwarzamy jest ważne i warte uwagi. Szczególnego znaczenia nabiera wówczas, gdy autor  takich prac wymaga wsparcia.

Obraz namalowany przez 35 letnią kobietę.

Obraz wypełniony treścią w centralnej części, z przewagą lewej strony. Wydaje się, że przeszłość ma ciągle podstawowe znaczenie w percepcji teraźniejszości. Zdarzenia i przeżycia z dzieciństwa wyznaczają kierunki myślenia, odczuwania i wpływają na podejmowanie decyzji w życiu codziennym.

Natłok przedmiotów o nieokreślonym znaczeniu pod stołem i lekki bałagan, który tam panuje, może być symbolem nieuporządkowanych spraw z przeszłości. Być może autorka chciała jakoś poradzić sobie, poprzez poupychanie ich w mniej użytecznych przestrzeniach. Szczególnie kontrastuje to z pustym blatem stołu, tak jakby w części najbardziej widocznej i użytecznej, panował ład i czystość.

Można postawić w tym miejscu pytanie o znaczenie oceny społecznej dla autorki i jak radzi sobie z budowaniem pozytywnego obrazu własnej osoby.

Często wysoka motywacja zdobycia akceptacji społecznej, przyczynia się do ukrywania i tłumienia własnych potrzeb i przeżyć emocjonalnych. Gromadzą się one, nawarstwiają i pozostają stałym źródłem ukrywanej frustracji.

            Kolorystyka stonowana, w barwach mrocznych z nielicznymi odbiciami światła. Światło od prawej strony obrazu rozjaśnia lewą połowę twarzy osoby na obrazie – prawą od strony patrzącego na obraz.

Prawa strona obrazu pusta, z akcentem małej półeczki na ścianie, z zabawkami małego dziecka – przytulanki. Może to być symbolem niepokoju, nawet lęku przed przyszłością, szczególnie przed dorosłością. Wczesne dzieciństwo, w którym najczęściej znajdują się jakieś przytulanki, jest zazwyczaj najszczęśliwszym okresem beztroski. Wzrastanie w świecie dorosłych, którzy nie zawsze radzą sobie z własnym życiem, może stać się źródłem długofalowego stresu dotyczącego przyszłości.

            Najważniejsza centralna część obrazu, to dziewczyna na fotelu. Siedzi ze skulonymi nogami. Gdyby wyobrazić ją sobie z boku, to widoczna byłaby pozycja embrionalna. Ciekawe zestawienie układu ciała z kieliszkiem w ręku, prowokuje do pytania : jak małe dziecko może poradzić sobie z atrybutem dorosłości?

Wielkość, pozycja, kolorystyka i poziom szczegółowości postaci w fotelu sugeruje, że autorka identyfikuje się z tą postacią. Jednak zabawki na półce, też są fragmentem obrazu równie rozbudowanym jak motyw centralny, tylko w mniejszej skali. Prawdopodobne jest funkcjonowanie autorki na dwóch poziomach emocjonalnych:

  • dorosłym, związanym z wykonywaniem zawodu, wykonywaniem różnych obowiązków życia codziennego,
  • dziecięcym, z poczuciem bezradności i lęku w sprawach osobistych.

Zbyt wysoki kontrast pomiędzy tymi poziomami, może stać się źródłem wielu trudności w zakresie podejmowania decyzji, dokonywania wyborów, a także poczucia własnej tożsamości.