Mezopotamia

Starożytna Mezopotamia to jedna z najstarszych znanych nam krain.

Wszystko zaczęło się od ludzi, których nazywamy Sumerami. Mieszkali oni pomiędzy dwoma pięknymi rzekami, które zapewniły im dużo wody do picia, ale też do uprawiania roślin. Rzeki te to Eufrat i Tygrys. Sumerowie nie mieli jednego kraju tak jak to jest dziś. Każde miasto miało swojego króla. Były to tak zwane Państwa Miasta. Sumerowie mieli dwa duże Państwa Miasta: Ur i Uruk.

Królowie tych miast walczyli często ze sobą o ziemię pod uprawy rolnicze, aby mieć więcej jedzenia. Stworzyli także wspaniałe systemy kanałów nawdaniających pola, nawet dość daleko od rzeki.

Systemy takie nazywają się kanałami irygacyjnymi i to dzięki nim królowie mogli stawać się coraz bogatsi, ponieważ nie musieli uprawiać już roślin tylko wzdłuż brzegów rzeki.

Najwspanialszym wynalazkiem Sumerów było pismo. To oni jako pierwsi wymyślili system znaków, które przekazywały treść. Były one potrzebne do zapisywania ilości zboża, albo ilości złota w skarbcu króla.

To właśnie w jednym z miast starożytnej Mezopotamii znajdowały się słynne ogrody Semiramidy. Były one wykonane na zlecenie króla Nabuhonodonozora II w prezencie dla swojej żony. Mówi się o nich wiszące ogrody. Tak naprawdę jednak były one wykonane na dachu pałacu królewskiego, gdzie robotnicy układali ziemie, sadzili drzewa, kwiaty, krzewy i inne rośliny tak , że z daleka wyglądało to jakby ogrody wisiały w powietrzu.

Największym królem Mezopotamii był Hamurabi. Jako pierwszy władca zdołał pokonać wszystkie Państwa Miasta i nimi rządzić ze swojego pałacu w mieście Babilon. Hamurabi jak na tamte czasy był królem bardzo długo, aż 43 lata.

Jego największą zasługą jest stworzenie prawa. On jako pierwszy zapisał i wytłumaczył swoim podwładnym co można robić, a czego nie. Za co grozi jaka kara. Nazywamy to prawami Hamurabiego