Czy gry komputerowe to samo zło?

    Technologia idzie do przodu i nie da się uciec i odgrodzić od tego co nowe i na czasie. Nie byłoby to niczym dobrym. Dorosłym coraz trudniej jest gonić za nowinkami, a dzieci coraz szybciej uczą się obsługi tabletów, smartfonów, aplikacji. Dla dzieci największą atrakcją są gry, forma zabawy, która jak wszystko ma swoje dobre i złe strony.

Czy gry to samo zło?

Wiele wynalazków stworzonych zostało z myślą o rozwoju, a wykorzystane zostały bardzo różnie. Tak samo ma się to w kontekście gier komputerowych, to w jaki sposób będą używane zależy od tego czy przyniosą korzyści czy straty. Stereotypowe myślenie skłania nas do pierwszego osądu, gry są złe. Istnieje wiele przykładów, które zachęcają do lepszego przyjrzenia się tematowi. Urodzeni w latach 80, to często rodzice, dzieci w wieku szkolnym, często sami nie mający takich możliwości jak ich dzieci. Nie wszystkie dzieci uczyły się angielskiego, a sam program i nauczyciele dopiero raczkowali w metodach nauki. Natomiast wiele z tych osób angielski zna dobrze, mimo iż nie uczyli się prywatnie ani w szkole. Skąd więc ta wiedza? Właśnie z gier komputerowych, wiele z nich funkcjonowała wyłącznie w języku angielskim, bez polskich napisów czy tłumaczeń. By przechodzić kolejne level’e, posuwać się w grze do przodu trzeba było zrozumieć, o co chodzi, co mówią. Osobiście znam wiele osób, które w ten sposób nauczyły się języka w stopniu, który pozwolił im niewielkim nakładem pracy osiągnąć poziom spełniający wymagania pracodawców i pozwalający na swobodną komunikację. Aktualnie gry komputerowe można wykorzystywać w bezpośredniej edukacji. Dla dzieci mających trudność z przyswojeniem alfabetu czy tabliczki mnożenia można wprowadzić jako jeden z elementów gry edukacyjne. Dzięki nim dzieci chętniej siadają do nauki, jest ona atrakcyjniejsza. Poziom i ilość gier edukacyjnych jest bardzo szeroki. Zawiera materiał z prawie wszystkich, jeśli nie wszystkich przedmiotów szkolnych z podziałem na zakres tematyczny dla odpowiednich klas. Poza typowymi edukacyjnymi grami możemy znaleźć wiele propozycji rozwijających kreatywność, ćwiczących pamięć, rozwijających słownictwo, trenujących refleks i wiele innych umiejętności. Gry komputerowe wcale nie muszą być negatywnym źródłem bodźców, zależy to od wyboru rodzaju gier, dostosowania ich do wieku oraz kontroli czasu i ich treści. Mimo tych pozytywnych możliwości jakie dają, ich negatywny stereotyp nie wziął się znikąd. Jednym z największych zagrożeń jest brak kontroli rodzicielskiej, który powoduje, że w kilku ważnych przestrzeniach gry mogą stać się szkodliwe dla dzieci.

  • Niedostosowanie do wieku – Na rynku jest wiele gier skierowanych do dorosłego odbiorcy, pojawia się w nich agresja – przedstawiona często bezpośrednio i drastycznie, erotyka, przemoc, wulgarny język. Nie są to treści, z którymi powinny mieć kontakt dzieci dla dobra ich rozwoju i by nie zaburzać beztroski dzieciństwa, jednocześnie ich dostępność nie jest bardzo ograniczona, dlatego tak ważne jest by rodzice kontrolowali i obserwowali w jakie gry grają ich pociechy, czytali informacje na pudełkach lub notki informujące o fabule czy przeznaczeniu gry.
  • Kontrola czasu – jak mówią, wszystko jest dla ludzi, tylko w odpowiednich ilościach. Świat gier może wciągać, a dzieci nie mają wyrobionej w sobie umiejętności hierarchizacji według ważności spraw czy zadań. Dla nich najlepiej by jak najwięcej było tego co najbardziej im się podoba. Niewiele dzieci samodzielnie przerwie grę by odrobić lekcje, przeczytać lekturę lub uzna, że zbyt długie granie może zmęczyć oczy lub przestymulować. Nie leży to w naturze dzieci i dlatego są im potrzebni dorośli. Bez względu na rodzaj czy jest to gra edukacyjna czy forma rozrywki, u dzieci wciąż rozwijają się zmysły, np.: wzrok, słuch. Obciążanie go wielogodzinnym wpatrywaniem się w monitor może powodować wady wzroku lub znaczne zmęczenie, prowadzące do innych konsekwencji. Zbyt długi czas spędzony w wirtualnym świecie może powodować zacieranie się granic, szczególnie jeśli będzie połączony z niedoborami snu. Dzieci mimo ich młodego wieku mają dość mocno ograniczony czas: szkoła, prace domowe, obowiązki domowe, czas który powinny spędzić z rodzicami, czas na zabawę i ruch, ważne by granie było tak wkomponowane by nie odbierało czasu na najważniejsze dla dziecka aktywności dla jego rozwoju.
  • Wirtualne relacje, wirtualny świat – Wiele gier daje możliwość grania online w kontakcie z innymi graczami. Posiada czaty, zachęca do grania grupami. Niesie to za sobą ryzyko kontaktu dzieci z anonimową osobą, nawiązania nie tylko kontaktu w grze, ale również relacji. Dzieci mające trudności w nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami lub mające trudne doświadczenia w tym obszarze mogą uciekać w „bezpieczniejszy” dla nich świat wirtualny. Dlatego tak ważna jest kontrola rodzicielska oraz ciągłe współtowarzyszenie dziecku, niepozostawanie w tyle.

WAŻNE:

Choć Świat gier nie dla wszystkich dorosłych jest atrakcyjny, a poświęcanie uwagi na naukę nowości czy bycie na bieżąco w temacie atrakcyjnych dla dzieci gier może wydawać nam się nudne i niepotrzebne – jest niezwykle ważne. Tylko posiadając wiedze będziemy mieli kontrolę nad tym, w co dziecko gra, czemu poświęca czas i co w nich może być realnym zagrożeniem i na co właśnie my dorośli powinniśmy zwrócić uwagę.