Czym są zaburzenia adaptacyjne?

Każdy przeżywa w swoim życiu chwile, kiedy nie ma najmniejszej ochoty na działanie. Najchętniej wówczas schowałby się pod kołdrą przed całym światem i nigdzie nie wychodził. Jednak czy może się to stać w pewnym momencie bardziej niepokojące? Czy można uniknąć emocjonalnych reakcji na określone wydarzenie?

Zaburzenie adaptacyjne jest to reakcja emocjonalna człowieka na ekstremalnie trudną sytuację, która stanowi dla niego ważną zmianę w życiu bądź jest traumatyzującym przeżyciem. Najczęściej, zaburzenia adaptacyjne zauważa się u ofiar lub świadków przemocy czy katastrof takich jak śmierć bliskiej osoby, klęska żywiołowa, atak terrorystyczny, tortury, gwałt. Czasami jednak, mogą się one rozwinąć w konsekwencji pozytywnych wydarzeń życiowych, takich jak ciąża czy ślub.

Charakter i objawy tego zaburzenia mogą być różnorodne. Niekiedy mogą rozwijać się kilka dni po danym wydarzeniu, innym razem nawet po pół roku. Trwają one przeważnie około 6 miesięcy. Jednak o pojawieniu się zaburzeń adaptacyjnych mówi się wtedy, gdy zmiany w zachowaniu widoczne będą nie bezpośrednio po zdarzeniu, ale po upływie jakiegoś czasu. Zaburzenia te charakteryzują się występowaniem napadów paniki, lęku, możliwe jest zobojętnienie bądź strach w sytuacjach, które wywołują wspomnienia o sytuacji, bezsenność. Może pojawić się głęboki smutek czy dysocjacja, zamartwianie się, a w konsekwencji również depresja jako choroba psychiczna. Czasami także osoby doświadczające trudnych przeżyć, mogą okazywać wrogość wobec otoczenia i łatwo wpadać w złość. U dzieci często pojawiają się koszmary nocne, moczenie nocne, ponieważ powodują tzw. regres rozwojowy, czyli cofnięcie się do wcześniejszego etapu rozwojowego. Ogólnie rzecz biorąc, przeżywane emocje są wówczas znacznie silniejsze i mniej określone niż ma to miejsce na co dzień i jest zależne od osobowości człowieka, jego temperamentu, a także predyspozycji rodzinnych.

Zaburzenia spowodowane traumatycznym wydarzeniem mogą powodować trudności z radzeniem sobie z codziennym życiem oraz z odkładaniem planów na przyszłość. W większości przypadków, zaburzenia te ustępują bez pomocy specjalistycznej. Ważne jest posiadane zaplecze w postaci bliskich osób, zainteresowań. Kontakt z psychologiem czy psychiatrą może pomóc w zmianie spojrzenia na przeżytą sytuację. Warto jest skonsultować się ze specjalistą,
ponieważ zaburzenia adaptacyjne nierzadko będą mylone z depresją z uwagi na obniżenie nastroju czy trudności ze snem. Nasilone objawy zaburzeń adaptacyjnych leczy się również poprzez zastosowanie farmakoterapii.

Zaburzenia adaptacyjne są uwzględnione w klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM-IV. Zaburzenia należące do tej kategorii to: zespół stresu pourazowego, ostra reakcja na stres, reaktywne zaburzenia przywiązania w dzieciństwie, zablokowane zaburzenie zaangażowania społecznego, zaburzenie adaptacyjne.

 

Bibliiografia:

www.psychiatria.pl