Krzyżacy

Krzyżacy to zakonnicy, którzy walczyli w wojnach o wyzwolenie Jerozolimy. Był to jeden z trzech największych zakonów powstałych w wyniku wypraw krzyżowych w VI i XII wieku. Zakon Krzyżacki działał w wielu europejskich krajach.

Do Polski został zaproszony przez księcia Konrada Mazowieckiego, który na prośbę Papieża starał sie wprowadzić chrześcijaństwo na terenach dzisiejszych Mazur szeroko zwanych Prusami.

Akcję misyjną prowadził opat Zakonu Cystersów w Łeknie. Akcje nie przyniosły jednak spodziewanych efektów. Wielkie zaangażowanie w chrystianizację Prus książąt polskich - Konrada Mazowieckiego i Henryka Brodatego, podsycane było przez papieża, który chciał założyć w Prusach państwo kościelne.

W 1226 roku książę Konrad podarował Zakonowi dość dużo ziemi tak zwaną ziemię chełmińską. Ziemia chełmińska miała stanowić dla Zakonu bazę do rozpoczęcia walk z plemionami Prusów. Konrad obawiał się bowiem, że Prusowie mogą go kiedyś zaatakować.

W 1234 r. współpracę Konrada Mazowieckiego z Krzyżakami zakłócił poważnie najazd zaproszonego przez nich do walki z Prusami margrabiego Miśni Henryka, który napadł na stolicę księstwa mazowieckiego Płock i spalił tamtejszą katedrę. Postawiło to w bardzo niekorzystnym położeniu Zakon. Reakcja Konrada była bardzo zdecydowana, ponieważ odebrał Zakonowi wszystkie nadane ziemie.

Krzyżacy tak bardzo byli niezadowoleni, iż zwrócili się do Papieża, który w tamtych czasach miał olbrzymią władzę i wielu królów musiało się go słuchać. Papież wydał dokument zwany Złota Bulla. Dokument ten był dobry dla Zakonu. Dzięki temu udało się doprowadzić w dniu 19 października 1235 r. do zawarcia ugody Konrada z władzami Zakonu. Zgodnie z jej treścią Konrad powtórnie przekazał Krzyżakom ziemię chełmińską, michałowską, natomiast Zakon zwrócił Konradowi ziemię dobrzyńską.

Sprowadzeni Krzyżacy wygrali rywalizację z innym zakonem- Cystersami, o misję w Prusach. Tym sposobem byli jedynym zakonem odpowiadającym za chrystianizacje tych terenów. Sami decydowali o metodach oraz częstotliwości najazdów na pruskie plemiona. Zakon rósł w siłę, miał coraz więcej braci i stawał się bardzo potężny.

Oprócz napływu kolejnych braci, zakon uzyskał także wsparcie papieża – wyprawy przeciw Prusom zyskały rangę krucjat, w których brali udział także polscy książęta.

Krzyżacy tak dobrze się czuli na swoich nowych ziemiach, że zaczynali atakować również polskie ziemie aby powiększyć swoje terytorium. Król Władysław Jagiełło tak bardzo tego nie lubił, że postanowił wypowiedzieć otwartą wojnę zakonowi, której głównym punktem była słynna wygrana przez polskiego króla bitwa pod Grunwaldem w 1410 r.