Mikołaj Kopernik - wielki astronom polski, twórca teorii heliocentryzmu,  która zakłada że słońce jest w środku a planety krążą dookoła.

Udowodnił, że Ziemia i planety krążą wokół nieruchomego Słońca.


Urodził się w Toruniu 19 lutego 1473 roku w rodzinie kupieckiej Mikołaja i Barbary.

Badając historię rodziny Kopernika historycy odkryli, iż pochodziła ona ze Śląska.



Mikołaj Kopernik był polskim astronomem – czyli zajmował się opisywaniem gwiazd na niebie, matematykiem, prawnikiem a więc ustanawiał prawa, ekonomistą, lekarzem, astrologiem, kanonikiem warmińskim i duchownym katolickim.

Jego najważniejszym dziełem jest wielka księga zatytuawana “O obrotach sfer niebieskich” (De revolutionibus orbium coelestium), w którym opisał heliocentryczną wizję świata w sposób wystarczająco szczegółowy, by mogła stać się uznana przez naukowców.

Na podstawie obserwacji nieba stwierdził, że Ziemia krąży wokół Słońca. Było to odkrycie przełomowe dla rozwoju nowoczesnej nauki. Wcześniej sądzono bowiem, że inne planety obiegają nieruchomą ziemię. 


Dzieło Kopernika zostało przedstawione Papieżowi, ale nie spotkało się z akceptacją.

Po kilku latach zostało nawet zakazane przez kościół katolicki.

W młodości Mikołaj Kopernik spotykał wielkich uczonych i słuchał ich wykładów. Jednym z wybitnych ówczesnych krakowskich uczonych był Wojciech z Brudzewa.

W czasie pobytu Mikołaja Kopernika w Krakowie nie wykładał astronomii gdyż zajmował się badaniem dzieł Arystotelesa -wielkiego filozofa greckiego. 
Kopernik uczęszczał na różnorodne wykłady: z gramatyki, z retoryki, z poezji, ale również na wykłady o treściach matematyczno-astronomicznych. Bardzo możliwe, że właśnie w tym czasie w umyśle Mikołaja Kopernika zrodziła się koncepcja teorii budowy świata odmiennej od obowiązującej. 



Mikołaj Kopernik był nowoczesnym uczonym i odważnym człowiekiem szukającym prawdy o Wszechświecie. Ogłoszone drukiem dzieło przyniosło światu nową ideę.