Odpoczynek w życiu człowieka

Naturalną rzeczą jest że człowiek nie może funkcjonować na “najwyższych obrotach” przez cały czas, nawet jeśli bardzo tego chce. Ludzie mają tendencje do zaniedbywania swojego życia prywatnego, do “biegania za karierą”. Już od wczesnych lat życia oczekuje się od człowieka, aby dawał z siebie wszystko, ciężko pracował, nie leniuchował. A dążenie do perfekcjonizmu i kontrolowania własnego życia jest iluzoryczne. Nie wszystko bowiem da się zaplanować i przewidzieć. Osoba, która potrafi odpoczywać, jest również silniej zmotywowana do działania, zauważa nagrody, jakie ją czekają po ciężkim dniu czy też przeżywa mniej stresu związanego z dniem codziennym. Odpoczynek nie jest jednak nagrodą, jest formą dbania o samego siebie. Dzięki niemu minimalizuje się uczucie frustracji oraz zmniejsza się ryzyka wypalenia zawodowego. Ciało się wówczas regeneruje, nabiera sił. Przecież to dzięki niemu codzienne czynności mogą być wykonywane.  

Na początek ważne jest zaakceptowanie tego, że nie można robić wszystkiego. Nikt nie jest “ze stali”. Wskazane jest równoczesne pogłębienie swojej wiedzy na temat regeneracji i odpoczywania i odnalezienie sposobu odpowiedniego dla siebie. Kolejnym krokiem będzie zaplanowanie tego odpoczynku. Należy ustalić, w jakim czasie w ciągu dnia będzie on miał miejsce. Regularność pozwoli zebrać potrzebne siły na kolejny dzień pracy. W tym czasie najważniejsze jest aby zapewnić sobie przestrzeń na pobycie z samym sobą. Pozwoli to przyjrzeć się swojemu własnemu ciału, zwiększyć świadomość samego siebie. Ważne, aby ten czas również dzielić ze swoimi bliskimi. Jedna z amerykańskim psychoterapeutek twierdzi, że człowiek potrzebuje dziennie czterech uścisków, aby przeżyć, ośmiu - aby być zdrowym i dwunastu – aby móc się rozwijać. Przytulić można się do człowieka albo też zwierzęcia - posłuchać mruczenia kota, pogłaskać psa. Dotyk działa uspakajająco w każdej sytuacji. 

Istnieją różne techniki relaksacji: 

-  ćwiczenia oddechowe,  

-  medytacja,  

- wizualizacja - polegająca na wyobrażeniu sobie czegoś przyjemnego, najczęściej czegoś, o czym ktoś czyta lub miejsca, które przywołuje miłe wspomnienia, bazująca na wyobraźni człowieka, ma ona na celu poprawę nastroju, 

 - technika relaksacji Jacobsona – polega na rozluźnianiu poszczególnych części ciała poprzez ich napinanie i rozluźnianie,  

 - trening autogenny Schulza – polega na wzbudzaniu ciężkości w poszczególnych częściach ciała, opiera się o hipnozę, jogę, medytację zen. 

Dla równowagi, istotne będzie równoważenie pracy z odpoczynkiem. Dobrze, jak po umysłowej pracy, czas wolny będzie poświęcony na rozwój ciała, zaś po pracy fizycznej – rozwijanie umysłu. Sprawdzanie, doświadczanie, poszukiwanie zainteresowań przez cały czas będzie bardzo rozwijające. Nie trzeba zamykać się na robieniu jednej czynności, poznawanie nowych, otwartość na nowe doświadczenia, wzbogaci życie codzienne i utrzyma motywację do podejmowania trudów pracy.  

Poszczególne obszary mózgu człowieka potrzebują energię do tego, aby mogły być aktywowane. Na początku zasilany jest tzw. mózg gadzi. To on odpowiada za pierwotne funkcje życiowe, czyli  decyzje o ataku lub ucieczce, wypatruje zagrożeń.  Efektem jego działania jest kłótnia, ogólne poirytowanie czy złość na dziecko. Kolejno, zasila się tzw. mózg ssaczy. Dzięki niemu człowiek wykonuje codzienne czynności, posiada nawyki, reaguje na bodźce w wyuczony sposób. Na końcu jest zasilana dopiero kora przedczołowa. Jest to ta część mózgu, która odpowiada za twórcze myślenie, spoglądanie w przyszłość, formułowanie pytań, czytanie ze zrozumieniem. Aby została aktywowana, człowiek potrzebuje bardzo dużej ilości energii. A co hamuje prawidłowe jej funkcjonowanie? Problemy życiowe różnego rodzaju, stres, przemęczenie, nieprawidłowe odżywianie. Hormon szczęścia bowiem wytwarzany jest w jelitach. A kiedy brak w nich odpowiedniej ilości składników odżywczych, “włącza się” ten gadzi mózg i uruchamia negatywne myśleniu o sobie typu “nie dam rady”, “po co cokolwiek robić”, “nie uda się”.  

Potrzeba stałej kontroli siebie i otoczenia może mieć negatywny silny wpływ na dobowy rytm snu i czuwania. Przez silne napięcie, stres, brak odpoczynku, związane z wątpliwościami, czy wszystko zostało wykonane i czy zostało wykonane prawidłowo, powodują, że mogą pojawić się problemy z zasypianiem.  

Ciągłe niezadowolenie z wykonywanej pracy i potrzeba bycia samowystarczalnym obniżają poczucie szczęścia. Człowiek jest istotą społeczną, potrzebującą wsparcia, bliskości, wzajemności. Brak zrozumienia dla tych standardów życia, jakie często posiadają inni, może wpływać na pomniejszanie więzi z bliskimi czy nawet ich utratę. Osoby, które uważają, że najważniejsze jest dążenie do kariery i poświęcanie jej całego życia, często odczuwają uczucia frustracji, więc częściej okazują złość niechęć, czasem też popadają w inne skrajności jak np. uzależnienie od alkoholu, kompulsywne wydawanie pieniędzy. 

 

Bibliografia: 

https://zenhabits.net/career/ 

https://psychologiasportu.pl/o-sztuce-odpoczynku/ 

http://www.psychologia.edu.pl/czytelnia/135-zdrowie-i-choroba/1496-odpocznij-wycofaj-sie-naladuj-akumulatory-wanda-sztander.html